"Πας λοιπόν όστις με ομολογήση έμπροσθεν των ανθρώπων, θέλω ομολογήση και εγώ αυτόν έμπροσθεν του Πατρός μου του εν τοις ουρανοίς. Όστις δε με αρνηθή έμπροσθεν των ανθρώπων, θέλω αρνηθή αυτόν και εγώ έμπροσθεν του Πατρός μου του εν τοις ουρανοίς" (Ματθαίος 10:32-33).
Η Ελληνική λέξη ομολογία εδώ σημαίνει διαθήκη, συνθήκη ή συμφωνία. Ο Ιησούς μιλάει για μια συμφωνία που έχουμε μαζί Του. Το μέρος μας είναι να Τον ομολογούμε ή να Τον αντιπροσωπεύουμε, στην καθημερινή μας ζωή. Να ζούμε με τις υποσχέσεις προστασίας και προσωπικής Του φροντίδας για μας. Και επίσης να καταθέτουμε τις θαυμαστές ευλογίες Του από τον τρόπο που ζούμε.
Το να ομολογούμε τον Χριστό σαν Σωτήρα μας σημαίνει κατι παραπάνω από το να πιστεύουμε στη θεϊκότητά Του. Είναι παραπάνω από το να δηλώνουε πως είναι ο Υιός του Θεού, που σταυρώθηκε, θάφτηκε, αναστήθηκε και είναι καθισμένος στα δεξιά του Πατέρα. Η Βίβλος λέει ότι ακομα και οι δαίμονες το πιστεύουν αυτό, και τρέμουν μόνο στη σκέψη. Άρα, τι εννοεί ο Ιησούς όταν λέει ότι πρέπει να Τον ομολογήσουμε ενώπιον των ανθρώπων;
"Πας λοιπόν όστις με ομολογήση..." (10:32, τα πλαγιαστά γράμματα είναι δικά μου). Χρησιμοποιώντας τη λέξη λοιπόν, ο Ιησούς στην ουσία μας λέει, "Σύμφωνα με όσα έχω πει...," ή "Εξαιτίας όσων σας είπα...". Τι είχε πει ο Χριστός στους ακροατές Του; Τους είχε πει, "Δύο στρουθία δεν πωλούνται δι' έν ασσάριον; και εν εξ αυτών δεν θέλει πέσει επί την γην άνευ του θελήματος του Πατρός σας" (10:29). Ο Ιησούς τους έλεγε, "Σκεφτείτε τα εκατομμύρια πουλιών που υπάρχουν σ'όλη τη γη. Τώρα σκεφτείτε όλα τα πουλιά που έζησαν από την εποχή της Δημιουργίας. Μέχρι σήμερα, δεν έχει ψοφήσει ούτε έχει πιαστεί σε παγίδα κανένα τους χωρίς να το ξέρει ο Πατέρας".
Μετά επισήμανε ότι, "Υμών δε και αι τρίχες της κεφαλής είναι πάσαι ηριθμημέναι" (10:30). Ο Χριστός υπογράμμιζε, "Ο Θεός είναι τόσο μεγάλος, είναι περισσότερος από την ικανότητά σας να κατανοήσετε. Ποτέ δε θα μπορέσετε να αντιληφθείτε πόσο λεπτομερής είναι η φροντίδα Του για σας".
Ολοκλήρωσε λέγοντας, "Μη φοβηθήτε λοιπόν, πολλών στρουθίων διαφέρετε σεις" (10:31). Και τα συνοψίζει όλα αυτά με το, "Πας λοιπόν όστις με ομολογήση έμπροσθεν των ανθρώπων, θέλω ομολογήση και εγώ αυτόν έμπροσθεν του Πατρός μου του εν τοις ουρανοίς" (10:32). Με άλλα λόγια λέει, "Σκεφτείτε τι σας αποκάλυψα μόλις τώρα για τη φροντίδα του Πατέρα που τα βλέπει και τα γνωρίζει όλα. Πρέπει να ομολογείτε αυτή την αλήθεια σε όλο τον κόσμο. Να ζείτε, να αναπνέετε και να καταθέτετε ότι, 'Ο Θεός φροντίζει για μένα'".
Πίστεψε στην αγάπη του Πατέρα για σένα και δέξου την πολύτιμη φροντίδα Του. Άφησε στα πόδια Του όλους τους φόβους και τις αμφιβολίες σου. Ζήσε μπροστά στους ανθρώπους με την πίστη πως ο Θεός δεν σε έχει παραβλέψει. Ομολόγησε σε όλους ότι, "Το μάτι Του είναι πάνω στα πουλιά, και ξέρω ότι με παρακολουθεί".
Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2008
Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου 2008
ΠΛΗΡΗΣ ΕΛΕΓΧΟΣ
Δεν υπάρχει καμιά φόρμουλα για το πως να εξαρτώμαστε εντελώς από Τον Κύριο. Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι όσα μου έχει διδάξει γι'αυτό ο Θεός. Μου έχει δείξει τρία απλά πράγματα για το πως να Του δώσω πλήρη έλεγχο.
Πρώτον, πρέπει να είμαι σίγουρος πως ο Κύριος ανυπομονεί και θέλει να μου κάνει γνωστό το θέλημά Του, ακόμα και τις παραμικρότερες λεπτομέρειες στη ζωή μου. Πρέπει να πιστεύω πως το Πνεύμα Του που κατοικεί μέσα μου γνωρίζει το θέλημα του Θεού για μένα, ότι θα με καθοδηγήσει και θα μου μιλήσει.
"Όταν δε έλθη εκείνος, ο Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν... Εκείνος θέλει δοξάσει εμέ, διότι εκ του εμού θέλει λάβει και αναγγείλει προς εσάς" (Ιωάννης 16:13-14).
Ίσως αυτή τη στιγμή να βρίσκεσαι μέσα σε θλίψη, και μάλιστα κάποια που να προκλήθηκε από μια βιαστική απόφαση. Ακόμα και τότε, ο Κύριος σου υπόσχεται: "Το εσωτερικό σου αυτί θα ακούσει το Πνεύμα μου να σου μιλάει και να λέει, 'Πήγαινε από 'κει. Κάνε αυτό. Και μην το κάνεις αυτό...' "
Δεύτερον, πρέπει να προσεύχομαι χωρίς αμφιταλαντευόμενη πίστη για τη δύναμη να υπακούσω στην οδηγία του Θεού. Το Ευαγγέλιο λέει, "Ας ζητή όμως μετά πίστεως, χωρίς να διστάζη παντελώς: διότι ο διστάζων ομοιάζει με κύμα θαλάσσης κινούμενον υπό ανέμων και συνταραττόμενον. Διότι ας μη νομίζη ο άνθρωπος εκείνος ότι θέλει λάβει τι παρά του Κυρίου" (Ιακώβου 1:6-7). Όταν μας λέει ο Θεός να κάνουμε κάτι, χρειαζόμαστε δύναμη για να σταθούμε στην πορεία και να Τον υπακούσουμε πλήρως. Όντας πάνω από πέντε δεκαετίες στη διακονία, έχω μάθει πως ο Σατανάς και η σάρκα πάντα θα φυτεύουν αμφιβολίες και ερωτηματικά στο μυαλό μου. Κατά συνέπειαν χρειάζομαι δύναμη εξ ουρανού για να μην πω "ναι" σε οποιαδήποτε περίσταση τη στιγμή που ο Ιησούς μου λέει "όχι".
Πολλοί από μας σήμερα προσευχόμαστε, "Κύριε, γνωρίζω τι μου είπες. Αλλά ακόμα δεν είμαι σίγουρος ότι αυτή ήταν η φωνή η δική σου. Δεν είμαι σίγουρος αν είμαι αρκετά πνευματικός ώστε να αναγνωρίζω τη φωνή σου. Σε παρακαλώ, άνοιξε ή κλείσε τη πόρτα μπροστά μου σχετικά με αυτό το θέμα".
Αυτή δεν είναι η απόκριση πίστης που περιμένει ν'ακούσει από τα παιδιά Του. Μπορείς να προσευχηθείς όσο θέλεις, για ώρες ή ακόμα και για ημέρες ολόκληρες καμιά φορά. Αλλά εάν δεν προσεύχεσαι με πίστη-πιστεύοντας ότι το Άγιο Πνεύμα θα σε οδηγήσει, όπως έχει υποσχεθεί ο Ιησούς-ποτέ δε θα σου μεταφερθεί το μυαλό του Θεού (δηλ.ποτέ δε θα αποκτήσεις νου Χριστού). Περιμένει ώσπου να δει ότι έχεις δεσμευτεί να δεχτείς ό,τι λέει και να υπακούσεις χωρίς δεύτερη ερώτηση.
Πρώτον, πρέπει να είμαι σίγουρος πως ο Κύριος ανυπομονεί και θέλει να μου κάνει γνωστό το θέλημά Του, ακόμα και τις παραμικρότερες λεπτομέρειες στη ζωή μου. Πρέπει να πιστεύω πως το Πνεύμα Του που κατοικεί μέσα μου γνωρίζει το θέλημα του Θεού για μένα, ότι θα με καθοδηγήσει και θα μου μιλήσει.
"Όταν δε έλθη εκείνος, ο Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν... Εκείνος θέλει δοξάσει εμέ, διότι εκ του εμού θέλει λάβει και αναγγείλει προς εσάς" (Ιωάννης 16:13-14).
Ίσως αυτή τη στιγμή να βρίσκεσαι μέσα σε θλίψη, και μάλιστα κάποια που να προκλήθηκε από μια βιαστική απόφαση. Ακόμα και τότε, ο Κύριος σου υπόσχεται: "Το εσωτερικό σου αυτί θα ακούσει το Πνεύμα μου να σου μιλάει και να λέει, 'Πήγαινε από 'κει. Κάνε αυτό. Και μην το κάνεις αυτό...' "
Δεύτερον, πρέπει να προσεύχομαι χωρίς αμφιταλαντευόμενη πίστη για τη δύναμη να υπακούσω στην οδηγία του Θεού. Το Ευαγγέλιο λέει, "Ας ζητή όμως μετά πίστεως, χωρίς να διστάζη παντελώς: διότι ο διστάζων ομοιάζει με κύμα θαλάσσης κινούμενον υπό ανέμων και συνταραττόμενον. Διότι ας μη νομίζη ο άνθρωπος εκείνος ότι θέλει λάβει τι παρά του Κυρίου" (Ιακώβου 1:6-7). Όταν μας λέει ο Θεός να κάνουμε κάτι, χρειαζόμαστε δύναμη για να σταθούμε στην πορεία και να Τον υπακούσουμε πλήρως. Όντας πάνω από πέντε δεκαετίες στη διακονία, έχω μάθει πως ο Σατανάς και η σάρκα πάντα θα φυτεύουν αμφιβολίες και ερωτηματικά στο μυαλό μου. Κατά συνέπειαν χρειάζομαι δύναμη εξ ουρανού για να μην πω "ναι" σε οποιαδήποτε περίσταση τη στιγμή που ο Ιησούς μου λέει "όχι".
Πολλοί από μας σήμερα προσευχόμαστε, "Κύριε, γνωρίζω τι μου είπες. Αλλά ακόμα δεν είμαι σίγουρος ότι αυτή ήταν η φωνή η δική σου. Δεν είμαι σίγουρος αν είμαι αρκετά πνευματικός ώστε να αναγνωρίζω τη φωνή σου. Σε παρακαλώ, άνοιξε ή κλείσε τη πόρτα μπροστά μου σχετικά με αυτό το θέμα".
Αυτή δεν είναι η απόκριση πίστης που περιμένει ν'ακούσει από τα παιδιά Του. Μπορείς να προσευχηθείς όσο θέλεις, για ώρες ή ακόμα και για ημέρες ολόκληρες καμιά φορά. Αλλά εάν δεν προσεύχεσαι με πίστη-πιστεύοντας ότι το Άγιο Πνεύμα θα σε οδηγήσει, όπως έχει υποσχεθεί ο Ιησούς-ποτέ δε θα σου μεταφερθεί το μυαλό του Θεού (δηλ.ποτέ δε θα αποκτήσεις νου Χριστού). Περιμένει ώσπου να δει ότι έχεις δεσμευτεί να δεχτείς ό,τι λέει και να υπακούσεις χωρίς δεύτερη ερώτηση.
Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2008
ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΣΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ
"Το αυτό δε φρόνημα έστω εν υμίν, το οποίον ήτο και εν τω Χριστώ Ιησού" (Φιλιππησίους 2:5).
Εδ΄ο απόστολος Παύλος λέει στο λαό του Θεού, "Επιτρέψτε στο νου που είναι του Χριστού-το ίδιο το σκεπτικό του Ιησού-να γίνει και δικό σας επίσης. Το σκεπτικό Του είναι αυτό που ζητάμε όλοι".
Τι σημαίνει να έχουμε το νου του Χριστού; Για να το θέσουμε πιο απλά, σημαίνει να σκεφτόμαστε και να ενεργούμε όπως θα έκανε και ο Ιησούς. Σημαίνει να παίρνουμε Χριστο-όμοιες αποφάσεις που να δείχνουν πως πρέπει να ζούμε. Σημαίνει να φέρνουμε κάθε ικανότητα του μυαλού μας στο να ερευνά πως μπορούμε να έχουμε νου Χριστού.
Κάθε φορά που κοιτάζουμε στον καθρέφτη του Λόγου του Θεού, ρωτάμε τους εαυτούς μας: "Αυτό που βλέπω στον εαυτό μου, αντανακλά η φύση και το νου του Χριστού; Πηγαίνω από εικόνα σε εικόνα, μεταμορφώνομαι στην εικόνα του Ιησού με την κάθε εμπειρία που φέρνει ο Θεός στη ζωή μου;"
Να ποιό είναι το σκεπτικό του Χριστού, σύμφωνα με τον Παύλο. "..εαυτόν εκκένωσε λαβών δούλου μορφήν, γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού (Φιλιππησίους 2:7).
Ο Ιησούς πήρε μια απόφαση ενώ βρισκόταν ακόμα στον ουρανό. Έκανε μια συμφωνία με τον Πατέρα, να αφήσει την ουράνια δόξα και να έρθει στη γη σαν άνθρωπος. Θα κατοικούσε στον κόσμο μας σαν ταπεινός υπηρέτης. Και θα εκζητούσε μάλλον να διακονεί σε άλλους, παρά να τον διακονούν άλλοι.
Για τον Χριστό αυτό σήμαινε ότι θα έλεγε, "Θα κάνω το θέλημά σου Πατέρα". Πράγματι, ο Ιησούς βεβαίωσε πριν τον ορισμένο χρόνο, "Βάζω κάτω το θέλημά μου για να κάνω το δικό σου θέλημα Πατέρα. Υποδουλώνω το θέλημά μου έτσι ώστε να αγκαλιάσω το δικό σου. Τα αφήνω όλα κάτω για να εξαρτώμαι εντελώς από σένα".
Με τη σειρά της, η συμφωνία του Πατέρα με τον Υιό ήταν να του αποκαλύψει το θέλημά του. Στην ουσία, του είπε ο Θεός "Ποτέ δε θα μείνει κρυμμένο από σένα το θέλημά μου. Πάντα θα ξέρεις τι κάνω. Θα έχεις το μυαλό μου".
Όταν διακηρύττει τολμηρά ο Παύλος, "Έχω το νου του Χριστού", δηλώνει επίσημα ότι, "Και εγώ επίσης θέτω τον εαυτό μου. Όπως και ο Ιησούς, έχω αναλάβει το ρόλο του υπηρέτη". Και ο Παύλος διαβεβαιώνει πως το ίδιο θα πρέπει να συμβαίνει σε κάθε πιστό: "...ημείς όμως έχομεν νουν Χριστού" (Α' Κορινθίους 2:16).
Εδ΄ο απόστολος Παύλος λέει στο λαό του Θεού, "Επιτρέψτε στο νου που είναι του Χριστού-το ίδιο το σκεπτικό του Ιησού-να γίνει και δικό σας επίσης. Το σκεπτικό Του είναι αυτό που ζητάμε όλοι".
Τι σημαίνει να έχουμε το νου του Χριστού; Για να το θέσουμε πιο απλά, σημαίνει να σκεφτόμαστε και να ενεργούμε όπως θα έκανε και ο Ιησούς. Σημαίνει να παίρνουμε Χριστο-όμοιες αποφάσεις που να δείχνουν πως πρέπει να ζούμε. Σημαίνει να φέρνουμε κάθε ικανότητα του μυαλού μας στο να ερευνά πως μπορούμε να έχουμε νου Χριστού.
Κάθε φορά που κοιτάζουμε στον καθρέφτη του Λόγου του Θεού, ρωτάμε τους εαυτούς μας: "Αυτό που βλέπω στον εαυτό μου, αντανακλά η φύση και το νου του Χριστού; Πηγαίνω από εικόνα σε εικόνα, μεταμορφώνομαι στην εικόνα του Ιησού με την κάθε εμπειρία που φέρνει ο Θεός στη ζωή μου;"
Να ποιό είναι το σκεπτικό του Χριστού, σύμφωνα με τον Παύλο. "..εαυτόν εκκένωσε λαβών δούλου μορφήν, γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού (Φιλιππησίους 2:7).
Ο Ιησούς πήρε μια απόφαση ενώ βρισκόταν ακόμα στον ουρανό. Έκανε μια συμφωνία με τον Πατέρα, να αφήσει την ουράνια δόξα και να έρθει στη γη σαν άνθρωπος. Θα κατοικούσε στον κόσμο μας σαν ταπεινός υπηρέτης. Και θα εκζητούσε μάλλον να διακονεί σε άλλους, παρά να τον διακονούν άλλοι.
Για τον Χριστό αυτό σήμαινε ότι θα έλεγε, "Θα κάνω το θέλημά σου Πατέρα". Πράγματι, ο Ιησούς βεβαίωσε πριν τον ορισμένο χρόνο, "Βάζω κάτω το θέλημά μου για να κάνω το δικό σου θέλημα Πατέρα. Υποδουλώνω το θέλημά μου έτσι ώστε να αγκαλιάσω το δικό σου. Τα αφήνω όλα κάτω για να εξαρτώμαι εντελώς από σένα".
Με τη σειρά της, η συμφωνία του Πατέρα με τον Υιό ήταν να του αποκαλύψει το θέλημά του. Στην ουσία, του είπε ο Θεός "Ποτέ δε θα μείνει κρυμμένο από σένα το θέλημά μου. Πάντα θα ξέρεις τι κάνω. Θα έχεις το μυαλό μου".
Όταν διακηρύττει τολμηρά ο Παύλος, "Έχω το νου του Χριστού", δηλώνει επίσημα ότι, "Και εγώ επίσης θέτω τον εαυτό μου. Όπως και ο Ιησούς, έχω αναλάβει το ρόλο του υπηρέτη". Και ο Παύλος διαβεβαιώνει πως το ίδιο θα πρέπει να συμβαίνει σε κάθε πιστό: "...ημείς όμως έχομεν νουν Χριστού" (Α' Κορινθίους 2:16).
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)